Tempura to coś, co trudno pomylić z czymkolwiek innym. Krewetka albo plasterek bakłażana wyjęty z gorącego oleju jest pokryty cienką, bladozłotą, koronkową skorupką, która chrupie tak głośno, że słychać to przy stole. W środku warzywo jest jeszcze soczyste, a krewetka ledwo ścięta. To nie panierka w bułce tartej ani grube ciasto jak w rybie z frytkami, tylko coś znacznie lżejszego.
Tempura to japoński sposób smażenia w głębokim tłuszczu kawałków warzyw, ryb i owoców morza w bardzo lekkim cieście. Choć dziś uchodzi za symbol kuchni japońskiej, jej korzenie sięgają XVI wieku i portugalskich kupców oraz misjonarzy, którzy przypłynęli do Nagasaki. Przywieźli ze sobą zwyczaj smażenia ryb i warzyw w cieście, zwłaszcza w okresach postu. Japończycy przejęli tę technikę i z czasem dopracowali ją do dzisiejszej, bardzo lekkiej formy. W okresie Edo tempura stała się popularnym ulicznym jedzeniem w Tokio.
Słowem „tempura” określa się zarówno samo danie, jak i ciasto, w którym się je smaży. W sklepach azjatyckich można kupić gotową mąkę do tempury, ale ciasto łatwo zrobić samemu.
Dobra tempura jest przede wszystkim lekka. Ciasto nie dominuje, tylko otula składnik cienką, chrupiącą warstwą, która lekko kruszy się pod zębami. Ma delikatny, neutralny smak, dzięki któremu czuć słodycz krewetki, batata czy dyni. Tempura nie powinna być tłusta ani gumowata. Jeśli taka jest, ciasto było za gęste, za ciepłe albo olej miał zbyt niską temperaturę.
Ciasto. Klasyczne ciasto do tempury to mąka pszenna, jajko i lodowata woda. Część mąki możesz zastąpić skrobią kukurydzianą, a zamiast zwykłej wody użyć bardzo zimnej wody gazowanej. Obie rzeczy sprawiają, że skorupka jest bardziej krucha. Najważniejsze: mieszaj krótko, pałeczkami, tylko do połączenia. Grudki są w porządku. Długie mieszanie rozwija gluten, a ciasto robi się ciężkie i ciągnące. Przygotuj je tuż przed smażeniem i trzymaj w misce postawionej w lodzie.
Smażenie. Rozgrzej olej roślinny do około 170–180°C. Składniki osusz, oprósz cienko mąką, zanurz w cieście i od razu wkładaj do oleju, po kilka kawałków naraz, żeby temperatura nie spadła. Warzywa smażą się 2–3 minuty, krewetki 1–2 minuty. Odsączaj tempurę na kratce, nie na ręczniku papierowym, bo spód zrobi się wilgotny.
Co smażyć. Klasyka to krewetki, kalmary, filety białej ryby, a z warzyw bakłażan, batat, dynia, cukinia, papryka, grzyby shiitake i liście shiso. Dobrze sprawdzają się też różyczki brokułu i plastry cebuli.
Jak podawać. Tempurę je się od razu, póki chrupie. Podaje się ją z sosem tentsuyu z bulionu dashi, sosu sojowego i mirinu, do którego dodaje się startą rzodkiew daikon. Można też maczać ją w soli wymieszanej z zieloną herbatą matcha. Tempura trafia również do miski z ryżem, czyli tendon, oraz do zup z makaronem. Krewetka w tempurze położona na gorącym bulionie to popularny dodatek do udonu, klasycznego japońskiego dania z makaronem.
Tempura jest najlepsza świeża i niestety nie znosi czekania. Jeśli coś zostanie, przechowuj ją w lodówce w pojemniku i odgrzej w piekarniku lub frytkownicy beztłuszczowej w 180–200°C, aż znów będzie chrupiąca. Mikrofalówka sprawi, że ciasto zrobi się gumowate. Gotową mąkę do tempury trzymaj szczelnie zamkniętą, w suchej szafce.
Jeśli nie masz mąki do tempury, zrób ciasto z mąki pszennej, skrobi i lodowatej wody gazowanej. Efekt będzie bardzo podobny. Podobną chrupkość daje japońska panierka panko, choć to już inne danie, bliższe kotletom tonkatsu. Lekkie ciasto piwne lub ciasto z mąki ryżowej też da cienką skorupkę, choć nieco grubszą i bardziej zwartą.
Tempura pojawia się na blogu jako dodatek do gorącej zupy z makaronem. Zajrzyj do przepisu na udon i połóż na wierzchu miski chrupiącą krewetkę. Wszystkie przepisy z tempurą znajdziesz poniżej.
Interesuję się poszczególnymi składnikami oraz sposobem ich łączenia. Lubię próbować nowych rzeczy i przepisów nieustannie je doskonaląc. W kuchni działamy wspólnie z żoną - Gosią. Życzymy smacznego!
Kontakt: kontakt@smacznyblog.pl
© Smacznyblog.pl by jotem, Mapa witryny
