Chorizo poznasz po kolorze i zapachu. Gdy kroisz je w plasterki i wrzucasz na rozgrzaną patelnię, tłuszcz natychmiast robi się pomarańczowy, a kuchnię wypełnia aromat wędzonej papryki i czosnku. Wystarczy kilka plasterków, żeby zwykła jajecznica, ziemniaki z patelni czy gulasz z fasoli nabrały hiszpańskiego charakteru. To kiełbasa, która w kuchni działa bardziej jak przyprawa niż jak dodatek mięsny.
Chorizo to kiełbasa pochodząca z Półwyspu Iberyjskiego, wyrabiana tradycyjnie z grubo siekanej wieprzowiny i słoniny. Charakterystyczny czerwony kolor i smak nadaje jej pimentón, czyli hiszpańska papryka w proszku, słodka lub ostra, często wędzona. Do tego dochodzą czosnek, sól i czasem oregano czy wino.
W sklepach spotkasz dwa główne rodzaje. Chorizo dojrzewające, suszone przez kilka tygodni, jest twarde i można je jeść na zimno, pokrojone w plasterki, tak jak salami. Chorizo świeże, miękkie i surowe, przeznaczone jest do smażenia, grillowania i duszenia. W Portugalii podobną kiełbasę nazywa się chouriço. Z kolei w Meksyku chorizo jest zwykle świeże, ma luźną, mieloną konsystencję i więcej przypraw, m.in. chili i octu.
Chorizo jest wyraziste: słone, tłuste, mocno paprykowe i czosnkowe. Wersja ze słodką papryką jest łagodna, z lekką słodyczą. Ostra, czyli picante, przyjemnie pali w gardle. Wędzona papryka dodaje dymnej nuty, którą łatwo rozpoznać nawet w dużym garnku zupy. Po podsmażeniu chorizo wytapia tłuszcz, robi się chrupiące na brzegach, a jego smak przechodzi na wszystko, co smaży się później na tej samej patelni.
Jako baza smaku. Najprostszy trik: podsmaż pokrojone chorizo na suchej patelni, a na wytopionym, pomarańczowym tłuszczu usmaż cebulę, czosnek lub warzywa. Na 4 porcje gulaszu czy zupy wystarczy 100–150 g kiełbasy. Tak zaczyna się wiele hiszpańskich dań jednogarnkowych, jak potrawki z ciecierzycy, gulasze z fasolą czy paella w wersji domowej.
Z ziemniakami i jajkami. Podsmażone kawałki chorizo z kostkami ziemniaków i papryką, na koniec z sadzonym jajkiem, to szybki obiad lub sycące śniadanie. Chorizo pasuje też do tortilli hiszpańskiej i do jajecznicy.
Z czerstwym chlebem. W hiszpańskich migas pokruszony czerstwy chleb smaży się na oliwie z czosnkiem, chorizo i boczkiem. Powstaje proste, pożywne danie pasterskie, które dziś podaje się w barach i domach w całej Hiszpanii.
W kanapkach. Chorizo dojrzewające możesz po prostu pokroić w cienkie plasterki i podać na desce z serami i oliwkami. W portugalskim Porto jest jedną z warstw słynnej kanapki francesinha, zapiekanej z serem i polanej sosem pomidorowo-piwnym.
Na grillu. Świeże chorizo grilluj w całości na średnim ogniu, aż będzie dobrze ścięte w środku, a z zewnątrz lekko przypieczone. Pasuje do pieczywa, sałatek i grillowanych warzyw.
Sprawdź na etykiecie, czy kupujesz chorizo dojrzewające, czy świeże. To zdecyduje, czy możesz je jeść na zimno. Dobre chorizo ma krótki skład: mięso, tłuszcz, paprykę, czosnek i sól. Dojrzewające, w całym kawałku, przechowuj w chłodnym miejscu lub w lodówce, owinięte papierem. Po rozpoczęciu zjedz je w ciągu 2–3 tygodni. Świeże, surowe chorizo trzymaj w lodówce jak każde surowe mięso i zużyj w ciągu kilku dni albo zamroź.
Najbliższym zamiennikiem jest dobra, mocno wędzona kiełbasa wieprzowa, np. podsuszana kiełbasa myśliwska czy polska kabanosowa, doprawiona łyżeczką wędzonej papryki i szczyptą chili. Sprawdzi się też pikantne salami pepperoni. W wersji bezmięsnej możesz użyć wędzonego tofu podsmażonego z wędzoną papryką i czosnkiem. Smak nie będzie identyczny, ale da danie z podobnym, dymnym charakterem.
Chorizo znajdziesz w naszych przepisach z kuchni hiszpańskiej i portugalskiej: w pasterskich migas i w kanapce francesinha z Porto. Pełną listę dań z chorizo zobaczysz poniżej.
Interesuję się poszczególnymi składnikami oraz sposobem ich łączenia. Lubię próbować nowych rzeczy i przepisów nieustannie je doskonaląc. W kuchni działamy wspólnie z żoną - Gosią. Życzymy smacznego!
Kontakt: kontakt@smacznyblog.pl
© Smacznyblog.pl by jotem, Mapa witryny
