Seler naciowy to pęk jasnozielonych, żebrowanych łodyg, które chrupią tak głośno, że słychać to na drugim końcu stołu. W amerykańskich filmach wystaje z papierowych toreb z zakupami, a we włoskiej kuchni ląduje na patelnię razem z cebulą i marchewką, zanim ktokolwiek pomyśli o sosie. U nas przez lata był mniej popularny niż seler korzeniowy, ale dziś trudno sobie bez niego wyobrazić dobrą bolognese.
Seler naciowy to odmiana selera zwyczajnego, wyhodowana dla grubych, mięsistych ogonków liściowych, a nie dla bulwy. To ta sama roślina co seler korzeniowy, tylko w innej formie. Bulwa jest u niego niewielka, za to łodygi są długie i soczyste, a na ich końcach rosną aromatyczne liście. W sklepach spotkasz zielone odmiany oraz bielone, jaśniejsze i delikatniejsze, które uprawia się z ograniczonym dostępem światła.
Warto wiedzieć, że seler jest jednym z alergenów, które w Unii Europejskiej trzeba oznaczać na etykietach żywności.
Na surowo jest chrupiący, bardzo soczysty i orzeźwiający, z lekko słonawym, ziołowym smakiem i delikatną goryczką. Jest łagodniejszy niż seler korzeniowy. Liście mają najmocniejszy aromat, trochę jak natka pietruszki z dodatkiem pieprzu. Po podsmażeniu seler naciowy mięknie i robi się słodkawy, a w duszonych sosach rozpływa się, zostawiając głęboki, warzywny smak w tle.
Baza sosów i zup. We Włoszech pokrojone w drobną kostkę cebula, marchewka i seler naciowy, wolno smażone na oliwie, to soffritto. We Francji podobna mieszanka nazywa się mirepoix. Od niej zaczyna się wiele sosów, gulaszy i zup. Spróbuj w włoskim sosie bolognese: smaż warzywa na małym ogniu przez 10–15 minut, aż zmiękną, zanim dodasz mięso. Seler naciowy dobrze sprawdzi się też w zupie z soczewicy, gulaszach i rosole.
Sałatki. Pokrojony w cienkie plasterki seler dodaje sałatkom chrupkości i świeżości. Klasycznym przykładem jest sałatka Waldorf z jabłkami, orzechami włoskimi i majonezem. Pasuje też do sałatek z kurczakiem, tuńczykiem czy jajkiem.
Przekąska. Łodygi pokrojone w słupki to dobra przekąska do dipów: hummusu, sosu jogurtowego z czosnkiem albo serka z ziołami. W Stanach popularne są łodygi wypełnione masłem orzechowym i posypane rodzynkami.
Smażony po azjatycku. Plasterki selera naciowego krótko smażone na mocnym ogniu z czosnkiem, imbirem i sosem sojowym zachowują chrupkość. To dobry dodatek do kurczaka, wieprzowiny lub krewetek z woka.
Soki i koktajle warzywne. Seler naciowy często trafia do sokowirówki razem z jabłkiem, ogórkiem i natką.
Przed użyciem możesz usunąć twarde włókna z zewnętrznych łodyg obieraczką do warzyw. Liści nie wyrzucaj, posiekane dodaj do zupy, sałatki lub farszu.
Wybieraj pęczki ze sztywnymi, jędrnymi łodygami, które łamią się z trzaskiem, oraz ze świeżymi, zielonymi liśćmi. Unikaj wiotkich, pożółkłych lub z brązowymi plamami. W lodówce seler naciowy przechowuj owinięty w folię aluminiową lub wilgotny ręcznik papierowy, dzięki czemu przez tydzień, a nawet dłużej, zachowa chrupkość. Zwiędnięte łodygi wstaw na kilkadziesiąt minut do zimnej wody. Pokrojony seler możesz zamrozić, ale po rozmrożeniu nada się już tylko do gotowania.
W sosach i zupach zastąpi go kawałek selera korzeniowego. Ma mocniejszy smak, więc użyj go mniej. Dobrze sprawdzi się też koper włoski, który daje podobną chrupkość i lekko anyżowy posmak. W sałatkach chrupkość selera naciowego zastąpi ogórek, kalarepa albo jicama, jeśli ją znajdziesz. Szczypta mielonych nasion selera przywoła jego aromat w sosie.
Seler naciowy znajdziesz w sosie bolognese, zupie z soczewicy i sałatce Waldorf. Wszystkie przepisy są na liście poniżej.
Interesuję się poszczególnymi składnikami oraz sposobem ich łączenia. Lubię próbować nowych rzeczy i przepisów nieustannie je doskonaląc. W kuchni działamy wspólnie z żoną - Gosią. Życzymy smacznego!
Kontakt: kontakt@smacznyblog.pl
© Smacznyblog.pl by jotem, Mapa witryny
