Seler to ta nieforemna, bulwiasta kula z korzonkami, która w pęczku włoszczyzny zawsze wydaje się najmniej urodziwa. Kiedy jednak w garnku zaczyna pyrkać rosół, to właśnie jego zapach mówi domownikom, że obiad będzie „jak u mamy”. Seler korzeniowy ma w polskiej kuchni mocną pozycję w zupach, surówkach i sosach, a coraz częściej trafia też na talerz jako samodzielne danie.
Seler zwyczajny należy do rodziny selerowatych, tej samej co marchew, pietruszka, koper i koper włoski. Dziko rósł w wilgotnych, nadmorskich rejonach Europy i basenu Morza Śródziemnego, a w starożytności ceniono go głównie jako roślinę zielarską. Z czasem wyhodowano odmiany jadalne, które dziś dzielimy na trzy grupy: seler korzeniowy z dużą, kulistą bulwą, seler naciowy z grubymi, chrupiącymi łodygami oraz seler liściowy, uprawiany dla aromatycznych liści.
W Polsce, mówiąc „seler”, myślimy zwykle o selerze korzeniowym. Suszone, mielone nasiona selera są też przyprawą, a liście dobrze sprawdzają się w zupach jak natka.
Więcej ciekawostek znajdziesz w artykule 20 ciekawostek o selerze.
Surowy seler jest chrupiący i wyrazisty, z lekko gorzkawą, ziołową nutą i zapachem, którego nie da się pomylić z niczym innym. Po ugotowaniu łagodnieje, robi się słodkawy i kremowy. Upieczony w piekarniku nabiera orzechowego posmaku i lekko się karmelizuje. To warzywo, które w zupie nie dominuje, ale bez niego wywar wydaje się płaski.
Zupy i wywary. Seler to obowiązkowy składnik włoszczyzny, obok marchewki, pietruszki i pora. Na garnek rosołu wystarczy ćwiartka średniej bulwy. Więcej daje mocny, ziołowy posmak. Wypróbuj domowy rosół z kury z ziemniakami, tradycyjny krupnik albo bulion drobiowy.
Zupy krem i puree. Ugotowany seler zmiksowany z ziemniakami, masłem i odrobiną mleka to aksamitne puree do mięs i ryb. W zupach krem łączy się z kalafiorem, pietruszką i porem. Zobacz zupę krem z kalafiora i białych warzyw.
Surówki. Klasyczna surówka z selera to starty na tarce seler wymieszany z kwaśnym jabłkiem, rodzynkami lub orzechami i majonezem albo jogurtem. Skrop seler sokiem z cytryny zaraz po starciu, bo szybko ciemnieje.
Seler jako danie główne. Plastry selera grubości około centymetra podgotuj kilka minut w osolonej wodzie, obtocz w jajku i bułce tartej i usmaż jak kotlety. Możesz też upiec całą bulwę: umyj ją, natrzyj oliwą i solą, zawiń w folię i piecz w 180–200°C przez półtorej do dwóch godzin, aż będzie miękka.
Sosy. Pokrojony w kostkę seler, smażony z marchewką i cebulą, stanowi bazę wielu sosów do mięs, np. sosu hiszpańskiego.
Wybieraj bulwy ciężkie, twarde, bez miękkich miejsc i pęknięć. Lekkie bulwy bywają puste lub gąbczaste w środku. Cały seler przechowuj w lodówce, w szufladzie na warzywa, gdzie wytrzyma nawet kilka tygodni. Przekrojony owiń folią i zużyj w ciągu kilku dni. Obrany i pokrojony seler trzymaj w wodzie z sokiem z cytryny, żeby nie ściemniał. Seler można też zamrozić, pokrojony w kostkę, do zup.
W zupach i wywarach seler korzeniowy zastąpi seler naciowy. Dwie, trzy łodygi dadzą podobny aromat. Możesz też dodać więcej korzenia pietruszki albo pasternak, które są słodsze, ale również korzenne. Szczypta mielonych nasion selera lub soli selerowej przywoła jego smak w sosach i marynatach. W puree seler zastąpi pietruszka lub kalafior.
Seler znajdziesz w wielu zupach i sosach na blogu, m.in. w rosole z kury, zupie krem ze szpinakiem i w krupniku. Pełną listę znajdziesz poniżej.
Interesuję się poszczególnymi składnikami oraz sposobem ich łączenia. Lubię próbować nowych rzeczy i przepisów nieustannie je doskonaląc. W kuchni działamy wspólnie z żoną - Gosią. Życzymy smacznego!
Kontakt: kontakt@smacznyblog.pl
© Smacznyblog.pl by jotem, Mapa witryny
